Grelei raíces no teu lar

Cando a miña tía, que era a miña persoa favorita, morreu inesperadamente, a miña vida cambiou para sempre. Deixei Londres despois de once anos e volvín a Vigo para estar preto de meus pais. Mudeime á casa da miña tía, e alí sentín, aos 35 anos, que quería ser nai, logo de rexeitar esta idea durante moito tempo. Collín a cámara e gravei no que fora o fogar da miña tía, o meu dó e a miña viaxe cara á maternidade en solitario. Tomando como referencias filmes como No Home Movie de Chantal Akerman, Los espigadores y la espigadora de Agnès Varda ou Joyce at 34 de Joyce Chopra, documentei a modo de diario, o meu día a día, e gravei as mulleres que me arrodeaban e que compartían e completaban a miña viaxe persoal. A cámara serviume para enfrontar a perda, e tamén para coñecerme a min mesma neste período de transición. Funme construíndo así no meu novo lar.