
Jean Painlevé
THE IMAGE WORLD (Adele Horne, 2009)
HYAS ET STENORINQUES (1929)
L´HIPPOCAMP (1934)
LE VAMPIRE (1945)
LES AMOURS DE LA PIEUVRE (1967)
53´. Presentación a cargo do programador da II Mostra de Ciencia e Cine, Martin Pawley. Entrada gratuíta.
THE IMAGE WORLD
(Estados Unidos, 2009)
Dirección, guión, produción e fotografía: Adele Horne. Duración: 6 minutos.
O mundo intenta replicarse a si mesmo. Cando a luz do Sol atravesa o espazo que hai entre as follas das árbores, o efecto pin-hole crea imaxes do Sol no chan que hai debaixo.
HYAS ET STENORINQUES / HYAS AND STENORHYNCHUS
(Francia, 1929)
Dirección e guión: Jean Painlevé. Fotografía: André Raymond. Duración: 10 minutos.
Autor desde os seus inicios de pequenas pezas, recordado por frases como “o cine é o creador dunha vida surreal” ou “a ciencia é ficción”, Painlevé achega desde os comezos verdadeiras leccións de purismo entomolóxico, neste caso co exemplo dos crustáceos e as súas relacións.
L´HIPPOCAMP / [O CABALIÑO DE MAR]
(Francia, 1934)
Dirección e guión: Jean Painlevé. Fotografía: André Raymond. Duración: 15 minutos.
Música de Darius Milhaud para un autor creador de coreografías ben ciceladas de formas animais. O gran éxito de difusión na súa carreira, un traballo que explica a súa calidade de precursor nas filmacións submarinas.
LE VAMPIRE / THE VAMPIRE
(Francia,1945)
Dirección e guión: Jean Painlevé. Duración: 9 minutos.
En palabras do lendario crítico francés André Bazin “ao mesmo tempo un documento zoolóxico e a realización do grande mito sanguinario ilustrado por Murnau no seu Nosferatu”. O morcego, arquetipo biolóxico que insinúa unha mórbida alegoría do nazismo, aparece coa influencia musical nítida (Duke Ellington) dos traballos de vangarda polos que Painlevé sempre se interesou (a súa amizade con Edgard Varese, sen ir máis lonxe).
LES AMOURS DE LA PIEUVRE / THE LOVE LIFE OF THE OCTOPUS
(Francia, 1967)
Dirección, guión e produción: Jean Painlevé e Geneviève Hamon. Duración: 13 minutos.
Painlevé, acompañado na dirección por Geneviève Hamon, regresa ao obxecto de estudo do seu primeiro filme, La pieuvre (1928), o polbo. Nesta ocasión sorprende recorrendo ao tamén francés Pierre Henry, figura icónica da música concreta.